Topschaakster Peng voor Rotterdam terug in Meesterklasse
HENK J. DE KLEIJNEN
ROTTERDAM
Zhaoqin Peng
foto Henk de Kleijnen
Zhaoqin Peng is klein van stuk, tenger, bescheiden, beheerst en ingetogen. De schijn bedriegt. Ooit maakte ze zonder blikken of blozen een afdaling van de Euromast. Eén van haar liefste wensen is het maken van een bungeejumpsprong. In haar denksport is ze een vechtmachine.
Sinds haar aanwezigheid in Nederland terroriseert Peng het vrouwenschaak. Achtmaal op rij, negen keer in totaal, veroverde zij met grote voorsprong de nationale titel. Grimmig en meedogenloos. Ook die schijn bedriegt. Buiten de speelarena is ze een charmante verschijning die verrast met een klaterende schaterlach.
Profschaakster Zhaoqin Peng (39) keert in de landelijke competitie terug in de Meesterklasse. Ze komt na een jaartje spelen voor Spijkenisse (eerste klasse) opnieuw uit voor de trots van de Maasstad, schaakclub Rotterdam. Opgelucht, want dat betekent opboksen tegen grootmeesters. Goed voor haar imago, gezond voor haar verdere ontwikkeling en gunstig voor haar rating. Zaken die bijna letterlijk van levensbelang zijn. Behoud van de NOC*NSF A-status garandeert een sober, maar menswaardig bestaan.
Verontwaardigd herinnert ze zich dat een journalist ooit schreef dat zij het slecht naar haar zin heeft in ons land. Niets is minder waar. Vorige maand nog speelde ze een toernooi in haar geboorteland China. Wat haar daar vooral opviel, waren de negatieve kanten van het communistische systeem: de corruptie, de manipulatie en de willekeur: "Je ziet de enveloppen met geld van hand tot hand gaan. Nee, dan hier. Alles is zo zuiver, eerlijk en doorzichtig. Overal moet verantwoording voor worden afgelegd."
Peng, die sinds 1999 over een Nederlands paspoort beschikt, leerde schaken op 12-jarige leeftijd. Haar talent werd snel ontdekt, want twee jaar later werd ze opgenomen in een sportinternaat, door haarzelf steevast "het kamp" genoemd. Een opsteker voor haar ouders die het niet breed hadden: hun dochter kreeg onderdak en verzorging, leed geen honger meer en kreeg nog salaris ook.
Zhaoqin verdedigde in een vrouwenteam de eer van de provincie Kanton, won driemaal het Chinees kampioenschap en kreeg uitnodigingen voor toernooien, ook in het buitenland. Zo bracht ze een half jaar door in Belgrado en speelde ze in 1994 een dameskandidatentoernooi in Tilburg. In die periode leerde ze een Nederlandse schaker kennen, trouwde met hem en kreeg een zoontje. Het huwelijk hield geen stand.
De frêle Peng leeft serieus voor haar sport. Gezond eten, veel vitamines, verse vruchtensappen en voldoende slaap. Iedere ochtend hardlopen in haar woonwijk Zevenkamp. Later op de dag schaakstudie. Daarbij is ze vooral op zichzelf aangewezen, want een trainer kan ze zich niet permitteren. Haar spelpeil is nog altijd van hoog niveau, al beklaagt ze zich erover dat ze bij het beoordelen minder diep kan rekenen dan ze vroeger deed. Haar enorme concentratie en vechtlust tijdens een partij maken dat overigens royaal goed.
Ambities? Nou en of. Verwijzend naar de in 2004 op het nippertje gemiste titel bij het Europese dameskampioenschap. "Ik wil dat karwei toch nog een keer afmaken Dat is moeilijk door het toenemende aantal sterke jonge meisjes, maar niet onmogelijk."
Voorlopig staan, naast het spelen van clubwedstrijden in Nederland, Duitsland en België en af en toe een simultaanwedstrijd, een toernooi in Hoogeveen (oktober) en de EK-landenstrijd (oktober/november) op het programma. En ondertussen verheugt ze zich op haar terugkeer naar schaakvereniging Rotterdam: "Het spelen bij Spijkenisse was leuk en gezellig, maar bij Rotterdam gaat het er toch professioneler aan toe. Dat is goed voor mijn speelsterkte."