Hans Lodeweges

foto PR

Hij pendelt wekelijks tussen denksporten. Bridge is prioriteit één, schaken is een leuke nevenactiviteit. Hans Lodeweges (59) staat op het punt 'zijn' tweede kampioenschap van het seizoen te vieren. Met het eerste team van bridgeclub Bodegraven werd onlangs promotie naar de landelijke tweede klasse bevochten, met de sterkste formatie van schaakvereniging De IJssel is het kampioenschap bijna in de knip.

Lodeweges start het gesprek verre van uitbundig. Dat heeft niet alleen te maken met zijn vermogen om de betrekkelijkheid van veel zaken te zien. Kort tevoren bereikte hem het bericht van het overlijden van zijn schakende clubgenoot René Ordelman. Een van zijn vele vrienden: "Het is belangrijk om aandacht te geven aan de mensen om je heen." Nerveus rolt hij zijn zoveelste shaggie, terwijl hij een van zijn zes katten op de kop krabbelt.

Naast sociale bewogenheid zijn originaliteit, mildheid, afkeer van conventies en eenvoud kenmerkend. Hij vertikte het ooit om een acedemische studie te gaan volgen, bang als hij was een 'bureaumens' te worden. "Ik heb altijd al met mensen willen werken, doe liever het basale werk en maak scherp onderscheid tussen werkers en vergaderaars."

Vreemd genoeg was de Belastingdienst zijn eerste werkgever. "Meteen het ergste. Dat kon ik dus al gauw uitsluiten." Na een periode in de houtfabriek van zijn vader ging zijn interesse meer en meer uit naar het begeleiden van psychiatrische patiënten. Dat bracht hem van Hengelo achtereenvolgens naar Deventer, Heiloo, Heemskerk, Beverwijk, Spaarnwoude ("de mooiste tijd, levend in de polder"), Haarlem en Amsterdam, alvorens hij in 1993 een woning in Gouda betrok.

Tussentijds hield schaken hem bezig. Bij gebrek aan veel theoretische kennis bracht hij voortdurend onbekende 'lugubere' openingen op het bord. Die creativiteit legde hem geen windeieren, want zijn ster steeg snel tot deelname aan de reserve-meestergroep van het Hoogovensschaaktoernooi. Hij maakte kennis met een wereld die hem minder aansprak: "Het werd me te serieus, op het monomane af."

Lodeweges noemt zichzelf 'niet fanatiek, wel gedreven.' Geleidelijk groeide zijn interesse voor het bridgespel. "Dat is eigenlijk boeiender, socialer ook. Je moet samenwerken en een foutje kan worden goedgemaakt omdat je meer spellen afwerkt. Bij het schaken kun je ook niemand de schuld geven, omdat je het altijd in je eentje doet." Zijn instelling levert op beide fronten regelmatig successen op. Op bridgegebied won hij eens een eendaags internationaal toernooi in Biarritz, met Cor Warmer als maat, voor tal van profspelers. "Ook dat kan alleen maar in deze denksport, omdat naast inzicht ook de geluksfactor een rol speelt. Dat is een ander verschil met het schaken."

Gevraagd naar zijn ambities is het lachende antwoord: "Ik wil gewoon lol blijven hebben en hoop dat dat me nog lang gegeven is. Ontspannen leven is zo belangrijk. Mensen gunnen zich de tijd vaak niet om een boek te lezen, laat staan om eens een uurtje gewoon te dromen. Dat is jammer."