Vier geïsoleerde pionnen

Schitterende slotavond promotieklasse

Vrijdag 3 april scheen het zonnetje als nimmer tevoren. Een fazantenhaan klokte zijn harem bijeen, een zilverreiger viste zonder vergunning, hoog in de lucht cirkelde een ruigpootbuizerd. Het kostte dan ook veel overredingskracht om mijn Gitane van stal te halen en op weg te gaan naar De Passage, alwaar de slotavond van de promotieklasse georganiseerd zou worden. Een leuke geste van Charlois Europoort om haar speelzaal aan te bieden, terwijl ze zelf al uitgespeeld waren en de titel hen niet meer kon ontgaan. Helaas hadden twee teams er de voorkeur aan gegeven om in eigen honk aan te treden. Zwijndrecht wilde niet meer aan dit seizoen herinnerd worden en gaf de voorkeur aan een stille aftocht. RSR weigerde te spelen zonder zonnebrillen met groenfilter hetgeen ik wel kon beamen bij binnenkomst in de Kermit-de-Kikker zaal.

Blauw geeft mat in vier

De speelzaal
Bij binnenkomst in De Passage word je overvallen door het schelle groen. De muren, de stalen balken van het plafond, het nepleren bankstel, alles is groen. Aan de wand hangen mozaïeken die doen denken aan de kleurenblindheid kaartjes bij de oogarts. Achter de bar troffen we Mr. Rootcock en zijn assistente Marjolein, die liet zien wat ze geleerd had bij de nonnetjes op de huishoudschool op Gelderingen. Beneden hebben ze nog een apart analysehok met daarachter een speelruimte voor de mindere garnituur. Drijvende krachten achter C/E zijn natuurlijk de Witjes die als voorzitter/jeugdleider/scout dit seizoen al drie kampioenschappen binnen wisten te halen terwijl het eerste team nog op de nominatie staat om de tweede klasse KNSB binnen te wandelen.

De interne competitie
Ondanks een drietal externe wedstrijden werd er ook nog intern gespeeld. Zo zagen we Angelique Osinga quasi verveeld opereren tegen een oudere heer die haar overgrootvader had kunnen zijn. Ook jeugdtalent Robin Lecomte kreeg een veteraan tegenover zich maar mocht van geluk spreken toen hij in een toren-dame eindspel met remise ontsnapte. Herman van Malde moest zich melden in het handwerkzaaltje, tussen de macramé, de punnikpoppetjes en de haakwerkjes. Bij aanblik van het bord werd duidelijk waarom hij naar de kelder was verbannen en het is te hopen dat het notatieformulier deskundig vernietigd zal worden. De ‘strijd’ tussen clubkampioen Hans Uitenbroek en Ben Boog kenmerkte zich door een ongelukkige dubbelpion voor Hans waarbij de open lijn voldoende compensatie bood.
Verder kent C/E een vreemde competitieopzet waarbij er meer spelers degraderen dan promoveren. Op den duur zou dat toch tot problemen moeten leiden (?).

Wat stond er op het spel?
Eigenlijk niks, zou je zo zeggen, ware het niet dat De Willige Dame mogelijk niet op zaterdag wil spelen waardoor er nog 5 teams in aanmerking kwamen voor promotie. Een van die teams, Shah Mata, zou echter ook kunnen degraderen bij eigen verlies en winst voor het onberekenbare Rokado. Voor Rokado dus de laatste kans om niet naar de eerste klasse te zinken. Voor C/E 3 stond een fles bubbeltjeswijn op het spel. Harm de Oude had een fles in het vooruitzicht gesteld voor elk C/E team dat ongeslagen kampioen zou worden en had kennelijk zo veel vertrouwen in C/E 3 dat hij de derde fles al bij het begin van de wedstrijd overhandigde aan Cor de Wit.

SO Rotterdam 3 - Rokado
Ondanks de belangen die op het spel stonden, had Rokado niet gekozen voor een tactische opstelling. Wel hing er een grimmige sfeer omdat Gerard Kool niet de gelegenheid was geboden om vooruit te spelen (gegeven zijn deelname aan het Europees Senioren Kampioenschap voor teams) (klik hier). Tegen Hans van der Linden werden de stukken snel afgeruild zodat Gerard zich aan de bar kon voorbereiden op het EK. Borden 1 en 4 bleven in balans hetgeen ook het geval was bij de partij tussen Frank Verkooijen en Frans Vreugdenhil. Frank bleef echter zuigen en drukken zodat er onverwacht een punt binnenrolde. Aan bord acht kreeg Aad Zonne te maken met Murphy’s Law. Terwijl hij probeerde te kiezen op welke wijze hij ondekbaar mat zou geven bleef de klok doortikken. Toen de koning onverwachts kon ontsnappen resteerden er onvoldoende seconden om de partij te redden. Partij van de avond was het loper-paard eindspel bij Rietveld-Noordijk waarbij pionnen aan tegengestelde zijden naar de overkant dreigden te lopen. Eerst leek de loper van Rietveld dominant, daarna het paard van Noordijk, maar uiteindelijk viel het dubbeltje toch aan de SO kant. Met nog twee puntjes van Hoogesteger en Kastelein kon SO een (gelukkige) overwinning gaan vieren. Rokado blijft het Volendam van de RSB en mag de Heen en Weer uit de stalling halen.

Moerkapelle-Shah Mata
Na een onfatsoenlijk snelle salonremise aan het eerste bord barstte het gevecht los aan de andere borden. Gerard van Ommeren trok naar voren en wist met dame op b8 en toren op c7 de zwarte stelling te slopen. Wouter Vroegindeweij koos voor een koningsaanval tegen John Onderdelinden en had pionnen op g5-h5 die oog in oog stonden met de pionnen op g7-h7. Ziet er natuurlijk dreigend uit maar verder opschuiven bleek ongevaarlijk. Via wat schuifwerk wist Wouter uiteindelijk toch over de f-lijn binnen te dringen. Boudewijn Weijermars goochelde wat met stukken maar liep door de gebrekkige ontwikkeling toch tegen een fataal kwaliteitsverlies aan. Aan bord 2 en 3 leek het ook niet goed te gaan met de broertjes van Elteren. Hugo koos ervoor om zich in tijdnood te storten om zijn tegenstander mee te kunnen zuigen. Roel Warnik liet zich echter niet van streek brengen en beloofde naar de kapper te gaan als hij dit nog zou verliezen. Die zal nog even op deze klandisie moeten wachten. Jesse van Elteren offerde een stuk voor dubieuze compensatie maar Cees van Oosterom kon de dreigingen niet overzien en ging tactisch ten onder. Met nog twee remises wist Moerkapelle de tweestrijd met 4,5-3,5 te winnen waarmee het zelfs kans houdt om naar de KNSB terug te keren.

Charlois 3 – Overschie 2
Het team van C/E 3 zal zich volgend jaar moeten redden in de overgangsklasse en kenmerkt zich door taai schaak. Volgens de teamleider van C/E 3 zijn ‘diverse spelers binnen het team beduidend sterker dan hun rating’. Wat dat betekent weet ik niet maar op de borden waren de stellingen zeer lang in evenwicht zodat om elf uur nog geen voorspelling over de einduitslag gegeven kon worden. Aan bord 1 offerde Albert Segers een stuk voor drie pionnen maar C/E curator Carel Vredenborg accepteerde het stuk als ware het contributie en drong daarna tussen de linies door. Op bord 8 ging Piet Verheij wild in de aanval hetgeen hem twee volle stukken kostte waarna hij niet opgaf maar op eeuwig schaak ging spelen. Tegenstander Everwijn liet zich niet op de kast jagen, gaf een stuk terug en schoof de partij uit.

In de tijdnoodfase werd het erg lawaaiig maar de wedstrijdleider vond het niet de moeite waard om in te grijpen. Als je rondloopt in een roze Feijenoord shirt, zul je ook niet veel ontzag inboezemen. Wel was hij als enige zo dapper om de kookkunsten van Mr. Rootcock te proberen.
In ieder geval vielen de punten onverwacht aan de zijde waar je het niet zou verwachten en met een 4-3 stand voor C/E keken alle ogen naar het bord van Jeroen van der Meer en Viktor van der Wetering. Viktor stond twee pionnen voor maar leek tevreden met remise. Jeroen pikte een pionnetje terug, had nog twee minuten tegen Viktor zes maar ging toch voor de volle winst. Helaas werd deze lefgozeractie niet beloond en kreeg hij het deksel op de neus. 5-3 overwinning voor C/E 3.

De derde plek
Bij de andere twee wedstrijden liet RSR 3 zich de kaas van het brood eten door De Willige Dame. Winst had de belangrijke derde plaats opgeleverd maar Bart Houtman (1827) liet zich al na zeven zetten tot een remise verleiden door Cor Paans (1388). Terwijl RSR 4 dapper kampioen werd, en RSR 5 verrassend ook, liet RSR 3 het in de laatste wedstrijd door gebrek aan strijdlust liggen. Eigenlijk wel begrijpelijk dat dit team zich niet in De Passage durfde te vertonen.
Met deze kennis verwachtte iedereen dat Krimpen de derde plek wel zou opeisen. Ook als je met zeven spelers afreist naar nummer laatst, moet dat nog wel kunnen maar Zwijndrecht had niets te verliezen en wist een 4-4 gelijkspel af te dwingen. Mogelijk een gebrek aan concentratie bij Krimpen of een ongelukkig gevolg van de chaotische planning van de slotavond. Het kan natuurlijk ook aan de Krimpense teamleider liggen maar diens weblog staat al maanden droog. Zo eindigt Moerkapelle onverwachts als derde en moeten we afwachten of De Willige Dame wel 8 spelers bereid weet te vinden om op zaterdagen aan te treden. Mogelijk dat we op het paaszaterdag toernooi van Moerkapelle een leuk nieuwtje kunnen melden.

Het SLOT accoord
Het was een mooie avond geweest. De bar werd gedemonteerd, de stukken geteld en de zaal werd in oorspronkelijke staat teruggebracht. Het is toch wel opvallend dat het bij veel verenigingen altijd dezelfden zijn die de zaak opruimen. In ieder geval mocht ik namens de RSB nog drie flessen bubbeltjeswijn achterlaten (voor C/E 5, 6 en 7) uit dank voor de geste van Charlois om haar zaal aan te bieden voor deze slotavond.
Als RSB bestuur proberen we om dit voorjaar de verenigingen in de regio te bezoeken maar daarbij vinden we regelmatig een dichte deur en veel onverschilligheid. In vergelijking daarmee is de gastvrijheid van Charlois natuurlijk een groot verschil. Wat mij betreft mogen ze alle clublokalen groen schilderen als daarmee eenzelfde sfeer wordt gecreëerd.
Buitengekomen was het koud en erg donker maar mijn fiets stond nog op haar plaats. Alleen het slot was gestolen...

Ronald Damhuis.