GROENOORD 2 strompelt naar het kampioenschap
Promotie inmiddels niet meer te vermijden
Met nog één wedstrijd voor de boeg voor Groenoord 2 kan de conclusie nu al luiden dat het seizoen volkomen mislukt is. Immers, de doelstelling is vanaf het begin geweest: handhaving in de derde klasse. Hoe zwak ook, de overgrote meerderheid van dit team heeft de grootste moeite om op dit niveau mee te komen. Echter, de combinatie van een hartverwarmende teamgeest en onwaarschijnlijk veel geluk heeft ertoe geleid dat men reeds voor aanvang van de wedstrijd zeker was van promotie. Om volstrekt onbegrijpelijke redenen meende teamleider Sodderland dit feit overigens geheim te moeten houden, waarmee zijn totale gebrek aan respect voor zijn team niet duidelijker tot uiting had kunnen komen. Eens te meer keek hij lelijk op zijn neus toen aan het eind van de avond hekkesluiter Oostflakkee met de kleinst mogelijke zege aan de haal ging. Door de falende concurrentie is Groenoord nog altijd favoriet voor het kampioenschap tegen wil en dank, dat over enkele weken in en tegen het zwakke Charlois Europoort zijn beslag zal krijgen.
Terugkijkend op de wedstrijd tegen Oostflakkee zijn er, als altijd, enkele opvallende zaken te noteren. De gebruikelijke snelle nul van Ad liet langer dan gebruikelijk op zich wachten, waarop Cas zijn kans schoon zag om rond 10 over 8 als eerste op te geven, in kansloze stand inmiddels. Grappig was ook de knullige nederlaag van Piet, waarover ik helaas verder niet mag uitweiden van onze geliefde teamleider, aangezien hij deze partij binnenkort zelf zal publiceren, voorzien van zijn bekende objectieve analyses. Tussendoor rommelden Serge (½), Gilles (1) en Frans (0) vrolijk door, en leverde Cees zijn gebruikelijke onberispelijke winstpartij af. Bij de tussenstand van 2½ - 3½ was er geen vuiltje aan de lucht omdat Ad en Bart in gewonnen positie waren. Ad had het hierbij gemakkelijk, omdat zijn tegenstander naar eigen zeggen "zomaar wat deed", vanuit de logische gedachte: "jij kan er toch niks van". De sympathieke eilander maakte uiteindelijk toch net iets meer fouten dan Ad zelf die dan ook tot zijn eigen verbazing de volle winst pakte.
Historisch en hilarisch was de uitspraak van Bart die zijn eigen kunnen becommentarieerde tijdens de partij: "wat speel ik weer uitzonderlijk goed". Met zijn geniale spel kwam hij heel ver maar een voorsprong van 3 pionnen, later gevolgd door stukwinst, wist hij niet tot winst te voeren, waarna hij zich in gelijke stelling liet matzetten, geheel in de geest van deze avond.
Ad de Veld