Maandag 23 februari 2009. Er stond een beladen wedstrijd op het Krimpense programma: Krimpen 4 tegen Charlois Europoort 5. Niets bijzonders zult u zeggen. Geen onmiddellijk degradatiegevaar voor Krimpen 4, geen onmiddellijke promotiekansen voor Charlois Europoort 5. Maar wie de afgelopen maanden de discussie op de RSB-website heeft gevolgd, weet wat hier op het spel staat. In Januari heeft Ronald Damhuis van 3 Torens 4 een "magnum fles wijn voor het team dat Charlois 2/3/4/5 weet te stoppen" uitgeloofd. Hij verduidelijkt dat het gaat om een "unieke magnum fles Chileense Carbernet die in zijn kelder te wachten ligt op een mooi moment". Overtuigd van eigen kunnen heeft het bezoekende team van Charlois Europoort 5 de fles niet meegebracht. Geen wonder ook. Hun 2e, 3e en 4e team staan ieder op kop in hun eigen klasse. CE 5 staat weliswaar derde in klasse 3C, maar tegenstander Krimpen 5 is niet verder gekomen dan een op een na laatste plaats. Als teamleider begin je dan ook niet aan deze wedstrijd met het idee de uitgeloofde trofee binnen te halen. Dat lijkt meer weggelegd voor ons eerste team dat vrijdag tegen CE 2 speelt om de promotiekansen naar de KNSB-competitie. Erger nog, enige voorbereiding liet zien dat onze tegenstanders nogal wat hoog-ratende spelers op de been weten te brengen. Zelf werd ik geconfronteerd met twee uitvallers: Arie van de Velde herstelt gelukkig van de beroerte, die hem heeft getroffen, maar hij kan nog niet meespelen. In zijn plaats speelt Eddy Hermans, die samen met mij (en Peter de Weerd) de schaakcursus van de RSB volgt. Erik Hill laat 's morgens luchtigjes weten dat hij niet mee zal spelen. Snel nog Louis van den Broek benaderd. Hij kan gelukkig meespelen.

De teamleider van onze tegenstanders is al vroeg aanwezig en verbaast zich over de omvang van onze jeugdactiviteiten. Het is ook een mooi gezicht al die kinderen geconcentreerd aan het schaken te zien. Maar Charlois Europoort heeft ook een jeugdafdeling en heeft die deels meegebracht: De 9-jarige Robin Lecomte neemt al snel plaats aan het eerste bord. Daar moet ik zelf dus tegen spelen! Of toch nog even gauw mijn opstelling veranderen? Ik heb niet al te goede ervaringen tegen jeugdspelers. Dat krijg je als je ouder wordt. Er is geen tijd om het lijstje spelers dat Charlois aan de wedstrijdleider overhandigt te analyseren. De strijd brandt los. Als mijn jeugdige tegenstander na een uurtje spelen zonder te zetten van het bord wegloopt, heb ik ook even tijd om de vorderingen van mijn teamgenoten te bekijken. De meeste partijen bieden nog redelijk evenwichtige stellingen. Zo niet bij Dick van Buuren aan bord 6. Hij heeft een stuk in moeten leveren. Daarentegen staat Louis van den Broek aan bord 7 een gezonde pion voor.

Veel wilder gaat het er aan toe bij Eddy Hermans op het laatste bord. Met zijn dame heeft hij de witte toren op h1 veroverd, maar moest er wel twee stukken voor inleveren. Drie kwartier later komt Louis overleggen over remise. Hij staat nog steeds een pion voor, maar kan in het eindspel zijn tegenstander geen kwaad meer doen. Ik berust er in. Zelf moet ik alle zeilen bijzetten, want ik ben slachtoffer geworden van het bekende loperoffer op f7 en mijn koning en toren staan vervelend opgesloten. Naast mij vergaat het Jan Willems minder goed. Zijn dame raakt verstrikt en zijn tegenstander weet zijn stelling binnen te dringen. Het duurt niet lang meer of Jan moet capituleren. Ook Eddy moet enige tijd later opgeven. Dat ziet er niet best uit: ½ - 2½.

Maar een lichtpuntje is dat Dick plotseling remise heeft weten te bereiken. Hij verklaart me later dat hij wat materiaal terug heeft weten te winnen en als hij ziet dat zijn tegenstander weer een pion kan winnen en misschien wel twee, biedt hij brutaalweg remise aan, dat onmiddellijk door zijn tegenstander geaccepteerd wordt. Ook Frans Goudriaan aan bord 5 weet te winnen. Ik heb helaas nauwelijks iets van zijn partij kunnen volgen. Het geeft de stand een wat dragelijker aanzien: 2-3. Te meer daar mijn jeugdige tegenstander een slinks paardoffer over het hoofd ziet, waardoor ik een pion win en eindelijk mijn stelling kan bevrijden. Ik moet nog wel oppassen voor eeuwig schaak, maar het lukt. Robin geneert zich niet om uiteindelijk zijn koning om te leggen. Nu begin ik er in te geloven, want Rinus Burgers staat op het vierde bord gewonnen met 2 pionnen voor in een dubbel toreneindspel. Toch is het lastig manoeuvreren en de tijd begint te dringen. Er wordt al niet meer genoteerd, hoewel beide spelers nog meer dan 5 minuten op de klok hebben. Aan het derde bord moet Henk Verver zich verdedigen. Vanuit een Siciliaan is een materieel gelijke stelling overgebleven, maar met een gedekte vrijpion voor zijn tegenstander. Een louter pionneneindspel zou verloren gaan.

Winst in de wedstrijd behoort dus tot de mogelijkheden, maar Rinus speelt niet optimaal en moet een pion inleveren. De druk neemt toe, maar Rinus houdt het hoofd koel. Met het pionverlies verdwijnt er wel een stel torens van het bord. Als zijn tegenstander nog een pionnetje snoept, worden ook de andere torens afgeruild. Dan moet een pionnenrace de oplossing brengen. Voor beide partijen evenveel zetten naar de overkant, maar Rinus heeft de voorzet en zijn pion zal met schaak promoveren. Zijn tegenstander zou dan weliswaar een randpion op de tweede rij overhouden, wat tot een theoretische remisestelling tegen de dame zou kunnen leiden, maar zijn koning komt net een zet tekort om de pion te dekken. Daarom kiest hij een andere weg, maar het mag niet helpen: Rinus'pion zal toch gaan promoveren. Zijn tegenstander kan het niet verkroppen, veegt de resterende stukken van het bord en beent weg. Maar het staat wel 4 - 3 voor ons!

Kan Henk remise houden? Hij weet de torens af te ruilen en er blijft een dame-eindspel over met veel pionnen. Henk onderneemt een pionaktie op de koningsvleugel. Ik houd mijn hart vast, want het lijkt even verkeerd af te lopen. Daneruil zou waarschijnlijk tot verlies leiden. Maar Henk heeft verder gekeken, trekt zijn koning terug en laat de pion desnoods aan zijn tegenstander, die vervolgens nuchter constateert dat hij gezien de stand in de wedstrijd eigenlijk moet doorspelen, maar dat hij niet ontkomt aan eeuwig schaak. En dus wordt de vrede getekend. Eindstand: 4½ - 3½.

Het begint pas langzaam tot me door te dringen wat een prestatie hier is neergezet. Niet alleen een wedstrijd gewonnen, we zijn ook meteen uit de degradatiezorgen. En bovendien hebben we, als eerste, Charlois Europoort gestopt! Hoe we die magnum fles gaan opdrinken weet ik nog niet. De extra bonus die anoniem ter beschikking is gesteld, een six-pack Trappistenbier, laat zich ook niet zo makkelijk delen over het achttal, maar daar komen we wel uit. En nu maar hopen dat ons eerste team, dat vrijdag bij Charlois Europoort op bezoek gaat, onze prestatie herhaalt maar dan toch nog de magnumfles aan Krimpen 4 moet overlaten.

Damhuis wij hebben het dan uiteindelijk toch maar geflikt!!