In memoriam: Koert ter Veen

Op zaterdag 29 januari 2005 heb ik Koert voor het eerst ontmoet, om 10 uur in Utrecht in de dependance van Hogeschool Domstad. Sommige ontmoetingen staan nu eenmaal in het geheugen gegrift. Het was een KNSB bijeenkomst waarbij de voorzitters van de bonden werden geïnformeerd over de voortgang van het werk van de Commissie van Drie.

Later realiseerde ik mij dat ik Koert al eerder "virtueel" had ontmoet. Ik was medio 2004 uitgenodigd door Gerda en Willem Jan van den Broek voor een gezellig toernooitje bij hen thuis in Delft. In het welkomst woord zei Willem Jan dat een sterke Delfts schaker wegens ziekte niet aanwezig kon zijn, maar deze had wel een prijs ter beschikking gesteld namelijk het boek Athos monnikeneiland. De schaker maar ook schrijver van dit boek, u raadt het al, was Koert ter Veen. Koert nam voor het eerst deel aan KNSB bijeenkomsten omdat hij beoogd voorzitter van de Haagse Schaakbond was. Ook dit had een trieste reden, de aimabele oud voorzitter van de HSB, Chris van Zijderveld, moest om gezondheidsredenen terugtreden en nog niet zo lang geleden hebben we helaas ook van hem, Mr. HSB, afscheid moeten nemen.

Van de afgelopen drie jaar heb ik er twee zeer intensief mogen samenwerken met Koert, het derde jaar kon dit helaas niet meer door zijn gezondheidssituatie. Vorig jaar moest hij voortijdig stoppen met zijn deelname aan de Corus Tienkamp en 2007 werd een triest jaar voor hem. Hij had dit jaar zo graag weer meegedaan aan de Corus Tienkamp. Op de dag van zijn begrafenis begint "zijn" Tienkamp. Een andere liefde was het wielrennen, jaarlijks wilde hij meedoen aan zijn "Amstel Gold Race" in Limburg.

Omdat wij zeer veel ondernamen werd ik Koert's privé-chauffeur daar Koert geen rijbewijs had. We hebben samen veel gereisd en dat gaf ons de gelegenheid elkaar zeer goed te leren kennen en te respecteren. Vanaf het begin was Koert open en direct over zijn gezondheid. Bij het maken van nieuwe plannen liet hij niet na op te merken dat als er iets met hem zou gebeuren ik er alleen voor zou staan. Eén van de grote projecten die we samen deden was het organiseren van een landelijke themadag in Soest. Samen verdeelden we alle taken incl. de nazorg. Het werd een groot succes mede dankzij de medewerking van de Hockeybond. Koert verzorgde ook de verslaglegging en hij heeft ons een waardevol document nagelaten.

Een tweede belangrijke activiteit was het bevorderen van de onderlinge samenwerking tussen de Haagse, Leidse en Rotterdamse Bond en in het bijzonder het goed laten functioneren van Servicepunt West. Koert speelde hierbij een belangrijke rol en de besprekingen hielden we bij hem thuis. Dit was altijd gezellig met een vrolijke en opgeruimde Koert.

Een derde groot project was de Schaakacademie BV. Uiteindelijk bleef een driemanschap over dat de schouders er onder zette t.w. Kees Schrijvers, Koert en ondergetekende. Er was maar één doel en wel hoe kunnen we de Schaakacademie behouden, in welke vorm dan ook, met voorkoming van verdere schade voor de KNSB. Over dit uitermate moeilijke en leerzame proces zou een boek geschreven kunnen worden. Maar van ons drieën zou alleen Koert dat kunnen. Koert heeft op een aantal terreinen een belangrijke rol gespeeld. Al spoedig bleek uit onze analyse dat een oplossing voor de toekomst lag bij de Turkse Schaakbond en vanaf begin 2006 hebben we aan dit traject gewerkt. Op bijgaande foto ons eerste gesprek met Ali Nihat YAZICI in Wijk aan Zee, januari 2006, Hotel Zeeduin waar de Corus A-groep nu logeert. Er volgden nog een aantal gesprekken uiteindelijk leidend naar een oplossing.

Daarnaast heeft Koert nog vele functies vervuld. Hij was voorzitter van de Haagse Schaakbond,lid van de Bondsraad van de KNSB, lid van de KNSB commissie Organisatiestructuur, teamleider van een DSC team etc.

Maar Koert was ook schrijver en hij richtte zich op religie en geschiedenis. Hij heeft een aantal mooie boeken op zijn naam staan zoals:

  1. Van Lammeren naar Leeuwen, over de opkomst van het Christendom
  2. Athos monnikeneiland
  3. Protestants Fundamentalisme in het Groningse Faan
  4. De Graal, geschiedenis van een fascinatie
  5. Tempeliers afrekening van een legende

Er is nauwelijks een historisch onderwerp dat de fantasie meer prikkelt dan de geschiedenis van de geheimzinnige Orde van de Tempeliers. Hoewel al bijna 700 jaar verboden, verschijnen er nog altijd boeken over deze ridderorde. Daarin wordt beweerd dat de tempeliers het graf van Jezus gevonden zouden hebben, dat zij de ontdekkers waren van Amerika en de hoeders zijn van de Lijkwade van Turijn. Er bestaan ook kritische geschriften over de tempeliers. Zij zouden drinkebroers zijn, een aanbidders van de duivel. Koert ter Veen vond dat het tijd was de ware geschiedenis van de tempeliers achter de mythen en sagen te bestuderen.

Koert was er trots op dat er verschillende herdrukken verschenen van De Tempeliers en dat het zelfs in het Engels is vertaald. TheTemplars, laying a legend to rest. Vaak legde hij mij uit hoeveel mensen er Engels spreken op deze wereld en als dan een zeer klein promillage zijn Engelse boek zou kopen dan…… We schaterden het uit.

Koert was vooral ook familieman. Hij hechtte aan zijn gezin. In zijn boek Athos monnikeneiland geeft hij ons hierin een inkijkje. Hij is minstens 7 keer op Athos, zijn lievelingseiland, geweest. Hij wilde niet meer terug zei hij mij omdat Gerdien, zijn vrouw, niet mee mocht. Op Athos mogen geen dames komen.

Hij ging vaak met vakantie naar Italië waar hij een vaste bestemming had. In 2006 was het gezin Ter Veen compleet inclusief aanhang, een vakantie waarvan hij bijzonder heeft genoten. In 2007 is hij samen met Gerdien nog een paar dagen naar Venetië geweest. Koert was een optimist en een vechter. Lang heeft hij er in geloofd (en ik ook) dat hij zijn ziekte zou kunnen overwinnen. In de tweede helft van vorig jaar bleek helaas dat dit toch een illusie was.

Vrijdag 18 januari nemen we afscheid van het lichaam van Koert. Immers was het niet Godfried Bomans die zei dat je pas echt dood bent als niemand meer aan je denkt of over je praat.

Ik wens Gerdien, Maartje en Tjerk veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies.

Teun Koorevaar
Rotterdam, 17 januari 2008
*****