Over herfststormen en de opkomst van de fiets-schaak-blog De blaadjes vallen. De dagen worden korter. De herfststormen loeren in het struikgewas en op Internet ontwaren we de opkomst van de fiets-schaak-blog. Fietsen, schaken en bloggen; die combinatie doet denken aan het toppunt van eenzaamheid. De vuurtorenwachter, de straatkrantverkoper, Godfried Bomans op Rottumerplaat, de fietsschaakblogger. Een eenzame schaker die kromgebogen over het stuur altijd de wind tegen heeft. Een koude wind die striemen achterlaat op zijn gelaat. Volgens mijn buurmeisje wordt die wind gemaakt door windmolens. Midden in Zeeland staat een grote kerncentrale die voldoende energie levert om alle windmolenparken aan de praat te houden. De goeroe van de FSB-ers is natuurlijk Tim Krabbe, de journalist die bekend werd met zijn schaakkuriosa en wielerverhalen. Maar ook de mindere goden bloggen er op los. Zie bijvoorbeeld de Adelaar uit Pernis, die jaarlijks medeverantwoordelijk is voor de wereldberoemde CE schaakfietstocht. Of de baksteen van Maassluis die recent de Mont Ventoux te fiets wist te beklimmen. Een onwaarschijnlijke prestatie; zouden nu ook de aandelen zwaartekracht aan recessie onderhevig zijn? Verder treffen we de schakende fietser, die zich ook wel ‘van 1998 tot 1783 en weer terug?’ noemt en een blog onderhoudt met de titel ‘Schaken is vechten maar fietsen ontspant’. Als u de routes eens wilt volgen dan zijn de kaarten te vinden bij de Giant uit Schiedam. Het is ongelooflijk hoeveel mensen bloggen in de veronderstelling dat andere mensen hun broddelwerk lezen, laat staan op prijs stellen. Desondanks wil ik uw aandacht vragen voor de FSB-ers. Kijk af en toe op hun blog, geef ze een korst brood of laat een opbeurende reactie achter. Ronald Damhuis