Het is algemeen bekend dat witspelers beter scoren dan zwartspelers. De voorgift van die ene zet betekent kennelijk veel in de schaaksport. Sommigen vinden dit onzin en beschouwen het als een psychisch artefact. Ze stellen dat veel schakers gewoon het zelfvertrouwen missen aan de dark side van het bord of dat ze zich te veel aan de witte zijde van het bord voorbereiden. In de negentiende eeuw had men daar geen last van. Men gebruikte een gewone toss, net als bij de voetbal. Wie de toss won, mocht beginnen en de tegenstander mocht dan de kleur kiezen. Pas later koos men ervoor om de witspeler standaard te laten beginnen.
In de RSB-competitie kennen we een dertigtal spelers dat standaard voor de zwarte stukken kiest. De resultaten zijn wisselend maar over het geheel genomen vrij goed. Daarop zijn natuurlijk een aantal uitzonderingen. Theo Zoetemeijer, Henk van der Wosten, Rens Sliedrecht en Henk Verver zitten dit seizoen in de hoek waar de klappen vallen.
Als we aan de andere zijde van het universum kijken, zien we Kees Schrijvers, die de meeste punten scoorde voor Het Houten Paard, hetgeen helaas niet voldoende was om degradatie te voorkomen. Ook Evi Sijabat van Spijkenisse 5 weet flink te scoren met de zwarte stukken, net zoals Chris Willemse van Shah Mata 3. Onweerstaanbaar is natuurlijk Willem-Jan Tanis die op donderdag 26 maart voor de magische 7 uit 7 zal gaan. Willem vd Pijl is dit seizoen met wit echter nog ongeslagen en zal er alles aan doen om de reeks te doorbreken.